۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

  • شناسه : 1243
  • 12 آگوست 2019 - 13:39
اگر سیدقدرت یا زینل زاده نباشند چه اتفاقی در گچساران خواهد افتاد؟

اگر سیدقدرت یا زینل زاده نباشند چه اتفاقی در گچساران خواهد افتاد؟

بهنام عکاشه؛ اختلاف نظری که ظاهرا علیمراد کاظمپور و کوروش رضایی در روز مصاحبه مطبوعاتی بر روی راهبرد وحدت داشتند و نزدیک شدن به عید غدیر و نشست وحدت اصولگرایان عاملی شد که بخش سوم تحلیل ادامه دارم را ترکیبی از نبود سیدقدرت و زینل زاده بگذارم. کوروش و علیمراد هر دو هوشمندانه بحث را […]

بهنام عکاشه؛
اختلاف نظری که ظاهرا علیمراد کاظمپور و کوروش رضایی در روز مصاحبه مطبوعاتی بر روی راهبرد وحدت داشتند و نزدیک شدن به عید غدیر و نشست وحدت اصولگرایان عاملی شد که بخش سوم تحلیل ادامه دارم را ترکیبی از نبود سیدقدرت و زینل زاده بگذارم.
کوروش و علیمراد هر دو هوشمندانه بحث را مطرح کردند.
کوروش تلویحا به هراس تاجگردون از ائتلاف اشاره کرد. علیمراد ولی آن سوی قضیه را شکافت.
بحث کاظمپور بحث جدیدی است که تا کنون در این سطح مطرح نبوده است.
کوروش ائتلاف راست یا به عبارتی دوقطبی را موجب شکست تاجگردون می داند ولی علیمراد بر خلاف همه اصولگرایان(به جز شخص زینل زاده)معتقد است که وحدت عامل شکست اصولگرایان است.
زینل زاده در بیانیه اش در پاسخ به دعوت بیعت اصل، از وحدت تاکتیکی نه وحدت کاندیدا گفته بود.
حالا نشان می دهد تعبیر زیرکانه زینل زاده حداقل یک هوادار پیدا کرده است و احتمالا به تحلیل غالب در ماه های آینده بدل گردد.
تاجگردون اما سعی کرد در برابر پرسش خبرنگاران خود را نبازد و عادی نشان دهد.
او خود را پیروز انتخابات با هر روشی خواند و البته این امری بدیهی در امور سیاسی است که کاندیداها خود را برتر از رقبای شان نشان دهند.
اما چرا اصولگرایان از عدم وحدت نگرانند؟ چرا کوروش رضایی که نزدیک به زینل زاده است از وحدت می گوید؟
واقع این است که کناره گیری سیدقدرت و زینل زاده به نفع دیگری چندماهی است که هم ذهن من را و هم احتمالا ذهن اکثر محافل سیاسی را به عواقب کناره گیری هر یک از آنها مشغول نموده است.
البته این کناره گیری ها تنها کناره گیری های مهم نیستند.
کناره گیری زراعت کیش و بیعت اصل به عنوان دو عامل بر هم زننده توازن سیاسی نیز مورد بحث است. آیا زینل زاده یا سیدقدرت حسینی هم می توانند برای حدت به نفع این دو کنار بروند؟
سیدقدرت احتمالا آخرین دوره حضورش به عنوان نامزد انتخاباتی خواهد بود.
انصراف او عامل روانی خرد کننده برای تاجگردون خواهد بود اما او بخش مهمی از آرای باوی را به سمت تاجگردون شیفت می دهد و او نیز احتمالا از این پروژه استقبال کند.
خواندن ذهن تاجگردون مانند خیلی سیاسیون سخت است ولی احتمالا او ماندن سیدقدرت را به رفتنش ترجیح نخواهد داد.
اما کیفیت کناره گیری سیدقدرت نیز مهم است. باید دید او سکوت می کند یا به سمت پایگاه اجتماعی یا سیاسی اش ملحق خواهد شد؟
او البته دوره قبل با پیوستن به پایگاه اجتماعی اش، از اصولگرایان دور شد و روی اسب برنده شرط بست.
کناره گیری به نفع زینل زاده می تواند منافع خود را در پی داشته باشد. او از این طریق رویکرد اصولگرایی اش را تثبیت می نماید. از طرفی او به عکس دور پیش که پیوستنش به تاجگردون چندان نمودی نداشت این بار می تواند وزنه ای مهم لقب بگیرد و منت را تمام نماید.
اما آیا پیوستن سیدقدرت به زینل زاده کمکی به آقای شهردار می کند؟ او می تواند روی آرای اصولگرائی سیدقدرت حساب باز نماید. هر چند نزدیکی هر شخصی به سیدقدرت، منجر به انفکاک جعفری از او خواهد شد و این نیز نمی تواند از تحلیل ها حذف شود.
برخی عقیده دارند جعفری در پس پرده صحنه کنونی در بویراحمد و حتی بخشی از باوی قرار دارد. زینل زاده باید روابط خود را با سیدقدرت، جعفری و اصولگرایان طوری تنظیم نماید که عواقب هر تغییر سیاسی کمترین تاثیر را بر آرایش داشته باشد.
در واقع این موتلفه و زینل زاده نیستند که عرصه چینی می کنند. پشت صحنه همه اتفاقات در راست، رقابت پنهان سیدقدرت و جعفری است.
اما با ارائه تز وحدت تاکتیکی، زینل زاده نشان داد چندان هم از صفحه کنونی ناراضی به نظر نمی رسد. بیعت اصل و سیدقدرت، آرای تاجگردون در باشت را خرد می کنند و وجود قشقائی ها هم می تواند کار تاجگردون را سخت تر نماید.
اگر یک اصلاح طلب را هم بتوانند به آمدن قانع نمایند به زعم زینل زاده کار تمام است.
اما تاجگردون چه واکنشی می تواند داشته باشد. هوادارانش چندان بی میل به برگزاری انتخاباتی شانه به شانه نیستند. این حالت می تواند بار انگیزشی جناح وفادار به تاجگردون را افزایش دهد.
نیروهای تاجگردون را به وفاداران او در ۸۶، طرفدارانش در ۹۰ و رای دهندگانش در ۹۴ تقسیم می کنند.
خود تاجگردون هم شاید از بازگشت به ۹۴ ناراضی باشد. بار ویرانگر مطالبات به زعم هوادارانش، او را خسته کرده و می گویند او به مخالفین گرایش نشان می دهد.
ولی شق دوم قضیه یعنی کناره گیری زینل زاده به سود سیدقدرت چه عواقبی خواهد داشت؟
پس از تاجگردون، زینل زاده دارای بیشترین تنوع در پایگاه رای است. این هم می تواند به کمک او در انتخابات بیاید و فراحوزگی او را در ذهن جامعه القا نماید.
این خصیصه اما دست او را در چانه زنی ها پائین نگه داشته است. آرای او به نسبت بیش و کم مساوی بین دیگر کاندیداها تقسیم خواهد شد.
در صورت انصراف، آرای زینل زاده در باشت بین سیدقدرت و تاجگردون تقسیم می شود. بویراحمد در غیاب او هم چنین رفتاری خواهد داشت. در قشقائی هم اتفاق مهمی صورت نخواهد گرفت.
تنها بخش می تواند طبقه متوسط شهری باشد که به تاجگردون متمایل می شوند. احتمالا بخش اعظمی از آرای اصولگرای زینل زاده نیز به سبد سیدقدرت برود.
اینکه تاکنون هیچ تلاشی از سوی تاجگردون و حتی سیدقدرت برای انصراف زینل زاده صورت نگرفته شاید به این دلیل باشد.
ترکها هم می توانند خوشحال باشند. ماندن همه کاندیداهای لرزبان در صحنه شاید آنها را به رقابت اصلی با تاجگردون بکشاند.
کناره گیری زینل زاده سیدقدرت و تاجگردون را به جنگ هم می برد و قدرت چانه زنی ترکها را دوچندان خواهد کرد.
بار روانی عدم اتحاد اصولگرایان کاملا به نفع تاجگردون خواهد بود، چیزی که رسانه های نزدیک به او دنبال می کنند.
اما دوقطبی هم چیزی نیست که او را چندان هراسناک نماید ولی او می داند در دوقطبی احتمالی او و یک اصولگرا، او دیگر نمی تواند از ابزار و روش های گذشته استفاده نماید.
هنوز معلوم نیست کدام گزینه برای کدام جریان سیاسی و نامزد مطلوب است. آنچه مهم است اما اینکه یک قطب این انتخابات رسما اعلام آمادگی کرده است.
معلوم نیست این اعلام هم تاکتیکی جدید نباشد ولی تا عید غدیر احتمالا آنگونه که کوروش رضایی گفت آیا همه اصولگرایان حاضرند به نفع یک کاندیدا کناره گیری نمایند؟ یا به قول استوری کاظمپور آنها باز هم می گویند بگذارید جلو برويم!

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود.